Zie OpenAI's ChatGPT als een scherpe nieuwe collega op hun eerste dag. Ze zijn snel en bereidwillig, maar ze waren niet bij je vergadering, ze kennen je team niet en ze zullen elke leemte die je achterlaat opvullen met een redelijke gok. Een verzoek van één regel levert je een gok van één regelkwaliteit op.
OpenAI's eigen prompting-gids vermeldt drie stappen: schets de taak (wat je wilt, voor wie het is en waarom het belangrijk is), geef nuttige context en beschrijf je ideale uitvoer door ChatGPT te vertellen hoe je de reactie wilt. In de praktijk betekent dit het plakken van het echte materiaal (je notities, de e-mail, het concept) en zeggen hoe 'klaar' eruitziet, zoals een lijst met opsommingstekens gegroepeerd op eigenaar met vervaldatums.
Hier is het verschil in één voorbeeld. Een verzoek van één regel: "Vat deze notities samen." Een volledig verzoek: "Verander deze vergadernotities in een actielijst voor mijn teamkanaal, gegroepeerd op eigenaar, met vervaldatums waar de notities er een geven, en markeer alles zonder eigenaar als niet-toegewezen." De tweede vertelt ChatGPT de uitvoer, de lezer en wat te doen met hiaten.
Als het eerste antwoord mist, zeg dan wat er mis is in dezelfde chat en wat je in plaats daarvan wilt. Dat is een normaal onderdeel van het werk, en opnieuw beginnen gooit de context weg die je al hebt gegeven.
De eerlijke grens: ChatGPT weet alleen wat er in de chat staat. Als je notities zeggen dat niemand een taak heeft aangenomen, kan het nog steeds een eigenaar verzinnen om de lijst compleet te laten lijken. Daarom is de laatste stap van elke taak in deze cursus een controle tegen iets buiten de chat, hier je eigen notities.
Geef ChatGPT het echte materiaal, zeg voor wie het is en hoe 'klaar' eruitziet, en corrigeer het in dezelfde chat. Controleer vervolgens het resultaat aan de hand van je eigen bron, hier de vergadernotities, want ChatGPT vult hiaten op met zelfverzekerde gissingen.